EdebiyatYazılar

Şair’in Şiarı

 

 

Şair uslu bir hayatın rahatlığını istemez, tersine şairine bir kader yaşamak ister. Edebiyatın dağınık eğreti bir kalple ve ruhun tek bir parçayla sonsuzluğa erişemeyeceğini bilir.

 

O hakikati söyler ve ona kendini adar, hatta ona kendini kurban etmek zorunda hisseder. Şair şiiri ilahi mesajla donatmakta mecbur hisseder kendini. Hakiki olan, yeryüzünün diğerlerine verdiği her şeyi ortaya koymalıdır, inayete ermelidir, her daim yaratıcısına yakın olabilmeli, onun hizmetkârı olabilmeli ve bu oluşlardan dolayı her türlü açık tehlikeleri göğüsleyebilmelidir.

 

Parça parça sonsuz olana bir bütün olarak varabilmektir şairlik. Mutlak hakikati kavrayan, dünyevi var oluşa hiçbir zaman uzun süre bağlanmayan, kutsalına kördüğümle bağlı olandır şair.

 

Hayatın tüm anlamsızlıklarına kirliliklerine rağmen kendini tüm saflığı ile koruma kararlılığıdır şairlik. Kibirli olmayan, zaferi olağanın dışında algılayan, başarıya değil alın yazısına inanan, direnmekle kahramanlığı bir gören ve tüm bu görüşlere rağmen kendini kahraman görmeyen, zaferi de başarıda görmeyendir şair.

 

Çöküş duygusu ile diriliş duygusuna bürünme tezadından beslenen, az yeter bana, bir yeter bana kanaatkârlığının zirvesinde olmaktır şairlik.

 

Şairin bir kahramanlığı olursa bile o bunun çığırtkanlığında asla olmaz. Onun kahramanlığı asla şiddetin ve savaşın kahramanlığı değil şehitliğin kahramanlığıdır.

 

Görünmez bir şey için acı çekmeye ve inancı için, ideali için yok olmaya hazır olandır şair.

 

Zihin dünyasının, hissiyat dünyasının, niyet dünyasının en soylu, en zorlu ifadesini tercih edip zorlanmaktır şairlik.

 

Zora talip olandır,

Kora talip olandır şair.

Kelimeler raks eder.

Batılı hak eder.

Mevlası gibi olmaya gayret eder.

Ne ederse güzel eder…

 

Yasin Alp

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu